นกขมิ้นเหลืองอ่อนค่ำแล้ว จะนอนที่ไหนเอย เป็นเพลงกล่อมเด็ก ที่คนไทยคุ้นหูกันดี นกขมิ้นนั้นจะมีลักษณะรูปร่าง หน้าตาเป็นอย่างไร เนื่องจากนกขมิ้น เป็นนกที่มีประชากรค่อนข้างน้อย อีก ทั้งเป็นนกที่ชอบอาศัยอยู่ตามป่า ตาม สวน มีนิสัยขี้ระแวง ตื่นกลัวง่ายจึง ไม่ชอบอยู่ใกล้ชุมชุนทำให้ไม่ค่อยพบเห็นได้บ่อยนัก นกขมิ้นเหลืองอ่อนที่ กล่าวถึงในบทเพลงกล่อมเด็กนั้นอาจหมายถึงนกในวงศ์นกขมิ้น หรือนกในวงศ์ นกขมิ้นน้อย
วันอาทิตย์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
นกเจ้าฟ้า
นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรหรือที่ เรียกสั้นๆว่า นกเจ้าฟ้า นั้น จัดเป็นนกชนิดใหม่ของโลกและ พบแห่งเดียวเท่านั้นในโลกนี้คือมี ที่บึงบอระเพ็ด อำเอเมือง จังหวัดนครสรรค์ จากวันนั้นจนถึงวันนี้แทบจะกล่าวว่าเกือบ จะไม่มีผู้ใดได้เห็นนกเจ้าฟ้าอีกเลยหรือพบน้อยมากเหลือเกินอันเป็นเรื่องที่น่าห่วงใย นกเจ้าฟ้า ที่พบใหม่มีลักษณะคล้ายกับนกนางแอ่นลักษณะทั่วไปของนกชนิดนี้คือมีลำตัวยาวประมาณ 15 เซนติเมตรตัวสีดำเคลือบสีน้ำตาลเข้ม ขนสีดำบริเวณหน้าผากมีลักษณะหุ่มคล้ายกำมะหยี่ จะงอยปากแบนและกว้าง ขอบตาสีขาวเห็นเด่ชัดนัยน์ตาและม่านตาขาว อมชมพูเรื่อๆ สะโพกขาว หางสั้นกลมมน นกที่โตเต็มวัยจะมีขนหางคู่กลางคล้ายแกนเล็กๆ ยื่นออกมายาวประมาณ 10 เซนติเมตร มีลักษณะคล้าย หางบ่วง แต่ปลายบ่วงเล็กมาก
นกนักล่า
นกชนิดนี้ที่กินสัตว์อื่นที่มีชีวิตอยู่เป็นอาหารแม้แต่แมลงเราจะเรียกนกนั้นว่า นกนักล่า มีอาวุธพิเศษ สำหรับล่าสัตว์ขนาดใหญ่และแข่งแรงกว่ามันได้ เช่น งู หนู กระต่าย และลิงเป็นต้น อาวุธสำคัญที่นกใช้การล่าเหยื่อ มันจะมีขาและกรงเล็บที่แข็งแรงและแหลมคม ทำให้สามารถจับเหยื่อได้แน่นโดยจิกกรงเล็บเข้าไปในเนื้อของเหยื่อได้อย่างมันคง ปากปากของนกใช้ฉีกเหยื่อเป็นชิ้นเล็ก ชิ้นน้อยพอที่จะกลืนกินเข้าไปได้
นกโกโร โกโส
นกโกโร โกโส เจ้านกชนิดนี้คงจะมีรูปลักษณ์ที่ขี้ริ้วขี้เหร่ ไม่น่าดูตามชื่อของมัน นกชนิดนี้ชอบเดินหากินตามหลังหมูป่า คอยเก็บเมล็ดพืชและเศษอาหารจากมูลหมูป่าเป็นอาหาร ขณะเดียวกันก็จะส่งเสียงร้องขายหมูเด้อ ขายหมูเด้อ ไปด้วย ชาวบ้านจึงเรียกว่านกขายหมู ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมานกชนิดนี้เลยถูกเรียกว่า นกโกโร โกโส แต่ชาวบ้านแถวจังหวัดนครราชศรีมา เรียกชื่อนกนี้ว่า นกอีโหล
นกนางแอ่นกินรัง
นกนางแอ่นกินรังจัดอยู่ในกลุ่มนกนางแอ่นนกที่มีนิสัยเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง คือทำรังด้วยเยื่อเมือกโปร่งแสงที่สังเคราะห์มาจากต่อมน้ำลายของนกต่อมนี้จะมีขนาดโตขึ้นในฤดูผสมพันธุ์ นกจะใช้น้ำลายสานกับ เส้นใยเล็กๆ ของพืช เชน มอส สาหร่าย และรากไม้ เป็นนกที่พบทางตะวันออกของเทือกเขาหิมาลัยและจากพม่ามายังไทย มาเลเชีย อินโดนีเซียบริเวณสุมาตรา ชวา บอร์เนียว และพาลาวันในประเทศฟิลิปปินส์ รังของนกชนิดนี้มีขนปนอยู่บ้างอีกชนิดหนึ่งคือนกนางแอ่นกินรังหรือนกนางแอ่นรังขาว
นกกาเหว่า
นกกาเหว่า นกดุเหว่าหรือนกโกกิลา เป็นนกในวงศ์นกคัคคู นกกาเหว่าเป็นนกขนาดใหญ่ ตัวยาวประมาณ 43 เซนติเมตรรูปร่างเพรียวหางยาวแต่ขาสั้นมีตาสีแดงสดมีปากสีเขียวคล้ำ นกตัวผู้มีขนสีดำมันตลอดทั้งตัว ส่วนตัวเมียด้านหลังมีสีน้ำตาลเข็ม มีลายจุดและลายขีดสีครีมตลอดทั้งตัว ด้านท้องสีครีมมีลายขวางสีน้ำตาล นกกาเหว่าอยู่ตามต้นไม้ ไม้พุ่ม บริเวณเรือนสวนไร่นา ที่ลุ่ม หนอง บึง ใกล้ๆบ้านพักอาศัยชอบซ่อนตัวเงียบๆอยู่ตามที่พุ่มไม้ใบหนาจึงทำให้เห็นตัวยากชอบกินผลไม้ แมลง หนอน สัตย์เลื้อยคลานและไข่นกเป็นอาหาร ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ นกตัวผู้จะส่งเสียงร้องดังตลอดเวลาโดยเฉพาะตอนเช้าตรู่และตอนพลบค่ำ จะเริ่มร้องตั้งแต่ท้องฟ้ายังมืดสนิทอาจถือได้ว่าเสียงแรกที่ใช้ปลุกนก และ สรรพสัตว์ต่างๆ ในละแวกนั้น ให้รีบตื่นขึ้นมาต้อนรับวันใหม่ที่กำลังจะมาถึงก็ได้
นกขุนทอง
นกขุนทองสามารถเลียนเสียงต่างๆได้เหมือนมากอย่างน่าอัศจรรย์ในทำเนียบของนกพูดได้ในประเทศไทย ผ่านมาเคยมีผู้ได้รับความสำเร็จอยู่บ้างในการนำลูกนกชนิดดังกล่าวนี้มาเลี้ยงและพยายามฝึกหัดให้พูดคำง่ายๆและสั้นรวมทั้งใช้วิธีการอื่นๆเช่นการขูดลิ้น ตัดปลายลิ้น ให้นกกิน พริกขี้หนูสด กินไข่แดงต้มคลุกข้าวสุก ความสามารถในการเลียนเสียงคนนี้นอกจากจะขึ้นในอวัยวะทำเสียงของนกในแต่ละพันธุ์แล้วยังขึ้นอยู่กับความสามารถของนกแต่ละตัวและจิตใจของผู้เลี้ยงนกด้วย
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)